Campertocht Invasiestranden Normandië

Zoals aangekondigd hebben we na ons eerste camperavontuur besloten om nu met z’n tweeën te gaan zodat we geen rekening meer hoefden te houden met andere gezinsmembers die niet zonder internet, tv en andere digitale middelen, die volgens hen in de eerste levensbehoeften voorzien, kunnen.

We zouden net als de eerste keer een campertje lenen van Lian’s schoonvader, maar helaas de camper was verkocht en hij had op dat moment er geen staan. Daarom internet maar afgestruind op zoek naar een geschikte camper verhuurbedrijf en deze gevonden in Zutphen en wel Hanzestadt campers.

Deze was verreweg het goedkoopst en bijkomend voordeel kilometer vrij. Deze camper besproken voor de week van 6 t/m 12 september. Het was een fiat 2.5 td en van alle gemakken voorzien.

Wij hebben de camper 5 september opgehaald en zouden zondag de 6de op tijd vertrekken. Alles thuis nagekeken, boekjes over de camper zelf en een mooi en makkelijk boek betreffende camperplaatsen. De eerste dag was al redelijk bekend van het hoe en waar.

We zouden zo rond 9 uur vertrekken en na Rick de nodige instructies te hebben gegeven wat wel en niet mag en wat niet moet en wel moet, zoals de zorg voor Moos onze poes. Ook hebben we opa Piet ingeschakeld als buffer en waar Rick ook zijn maaltijden zou kunnen nuttigen, vindt hij best leuk dachten wij, ”heeft hij iemand om voor te zorgen”. Maar je hebt er niets aan want je hoort hem niet en ziet hem niet alleen als de lepels in de potten rammelen. Maar goed wij gaan op weg en laten de boel de boel nadat ons op het hart is gedrukt dat het allemaal goed komt. Ja ja het zal zo zijn, voor mij is het makkelijker als voor Laila, het is haar zoon, haar vader en haar poes…….Moos weten jullie nog.

De eerste dag pakken we weer een stuk snelweg en ik had bekeken dat we na de stad Lille van de snelweg af waren en door zouden rijden naar Le Treport een mooie camperplaats die we ook in onze eerste campertocht aan hadden gedaan. De eerste stop hadden we onderweg al bij een benzinepomp er moest toch ook even iets lekkers gekocht worden en een plaspauze. Vlug weer onderweg op weg naar België en bij een grote parkeerplaats met voorzieningen onder de rook van Antwerpen weer maar even een tussenstop gemaakt en een sigaretje gerookt met een bakkie pleur. Ja de inwendige mens moet ook verzorgd worden, nu gaat er wel de discussie over het roken, maar we mogen toch wel 1 slechte gewoonte hebben dus we gaan die rook discussie uit de weg en hebben het er nooit meer over…….afgesproken?

Zie hier, er moet dus wel even een fotootje gemaakt worden op de pauzeplek in België.Na alles genuttigd te hebben gaan we snel weer op pad, want we hebben nog een best stuk af te leggen.

Na enkele uren op de snelweg te hebben gestuurd door Antwerpen heen, waar volgens Laila een wegwerker op de weg lag en bleek weggetrokken van de schrik tot de ontdekking kwam dat het een pop was………….pfff je laat me schrikken ik had het gezien dat het niets was , maar je gaat toch mee in de schrikreactie. Na elkaar uitgelachen te hebben, ja dat kunnen wij. We zeggen gewoon een uur niets tegen elkaar, vol goede moed verder en toch wat alerter zijn van wat er op de weg ligt en eindelijk voorbij Lille van die **** snelweg af.

Na verschillende stopjes om iets te eten en te drinken op mooie locaties en laten we eerlijk zijn daar waar je nog nooit geweest bent is het altijd iets mooier als plaatsen die je al regelmatig hebt gezien.

onderweg tussen Lille en Le Treport

We komen eindelijk na ongeveer 570 km gereden te hebben aan op de camperplaats in Le Treport. Installeren ons en maken een lekker dinertje voor twee klaar nemen een lekker biertje en wijntje, maken een wandeling langs de kade in Le Treport. s’Avonds nemen we de route door voor de volgende dag richting de invasiestranden van Normandië.

Na een rustige nacht ondanks het feit dat Laila eerst even moet wennen aan een nieuwe slaapplaats, we kunnen namelijk het waterbed van thuis niet meenemen, wat zij eigenlijk best jammer vind, maar ja je kunt nu eenmaal niet alles hebben en het is gezellig en knus in de camper.

Ook hier kwam de bakker aan de deur, een lekkere pain gehaald waar we ongetwijfeld de hele dag wel mee konden doen. De route liep over de pont de Normandië, de aanrij route voor de pont du Normandie lag in dikke nevelen gehuld en we baalden eigenlijk best wel, want je moest toch een mooi uitzicht hebben vanaf die hoge brug op de monding van de Seine. Bovenop de brug reden we in het flauwe zonnetje….hoe bizar….we reden langs Honfleur richting de beoogde stranden.

We nemen de route zo dicht mogelijk langs de kust via Villerville, Trouville, Villers-s-mer, Houlgate , Quisterham om bij Swordbeach uit te komen.

onderweg naar de invasie stranden

Het geeft ons een bepaalde indruk die ik nog niet thuis kon brengen, de monumenten, de rust, het respect wat daar onbewust heerst, iets vreemds wat ik later op onze trip wel zou voelen en begrijpen. We krijgen toch wel een brok in onze keel met wat je ziet al is het maar een wagenwiel, kapot geschoten muur, bomkraters , de private roads die je hier ziet.

We hebben de camper aan de kant gezet en naar de monumenten gekeken en dan de namen met de leeftijden………..slik……..17, 18, 19 jaar……mijn zoon is ouder………

We gaan verder op pad we willen nog zo veel zien en hebben toch ook nog wel een stukkie voor de boeg. Vanaf Sword-beach rijden we naar Juno-beach via de D514 en zo vlak mogelijk langs de kust via plaatsjes Lion-s-mer, Luc-s-mer en komen dan aan bij Juno-beach bij de kustplaats Courseulles-sur-Mer. Ook hier weer de rust, het respect, het opgeruimde gebied. Er zal heus wel eens rotzooi liggen of daar waar wij niet zijn geweest. Maar als er in Nederland iets te bezichtigen is dan staat er een parkeerautomaat, friet van piet tent en meer van die ongein. Ik mis dat hier en niet dat ik een frietje wil, maar het is er niet….het is goed.

We gaan verder langs de kust en komen zo langs Gold-beach en door de plaats Arromanches. De weg komt van boven en hebben een fantastisch uitzicht over de haven en de pythons die daar afgezonken zijn om een buitengaatse haven te creëren. De pythons liggen er nog, maar we kunnen helaas nergens stoppen om van het uitzicht genieten en om een foto te maken. We besluiten om door te rijden we moeten nog een stuk naar de volgende camperplaats en willen nog zoveel zien. We komen echt tijd tekort en besluiten nu al dat we hier nogmaals heen zullen gaan en dan ons meer tijd geven en ja hoe kan dat beter dan met een camper.

Het volgende dilemma is onbewust al weer aangebroken, maar daar over vertel ik wel verder op in dit verslag.

We laten Arromanches achter ons en zoeken naar een camperplaats in de nabijheid, maar de eerste is vol. We zijn niet voor 1 gat te vangen en gaan naar de 2de keus ook dat is niets. Het camperplaatsboek er maar op na geslagen en de plaats Formigny uitgekozen. Deze was wel een beetje uit de route dachten wij maar toch niet zover. Zo gezegd zo gedaan en op weg naar de appelboer in Formigny.

camperplaats in Formigny

Daar in de avond aangekomen zo rond de klokken van 19.30 uur en de de camper op een de plek neergezet naast een Duitse camper, Laila verklaart: “hee die camper met de naam klümpchen heb ik eerder al gezien”. Het zou niet de 1ste keer of de 2de keer worden dat we “onze Duitse camper vrienden”tegen zouden komen. Nadat we de camper een beetje waterpas hadden gezet en stroom aangesloten de eigenaar opgezocht. De beste man begon tegen mij te kletsen en ik keek naar Laila met een gezicht van hellup…..ik versta er namelijk niets van en Laila begrijpt het allemaal wel en ondanks dat het praten iets moeilijker is.

De eigenaar verteld dat hij ongeveer 10 ha boomgaard heeft en zelf Calvados maakt en dat moet geproefd worden. Nu zijn we niet vies van een borreltje en sjo gesjegd sjo gedaan…eerst maar een borrel van 11% vervolgens 24%, dat smaakt lekker, vooral na zo’n lange enerverende dag. De man verteld met gepaste franse trots dat hij ook distilleert en dat moet ook natuurlijk geproefd worden. Hoppa we krijgen een borrel van 42% voorgeschoteld en lekker……hmmmmm, maar het is als je nog niet goed gegeten hebt een hele stevige en de andere twee borrels beginnen hun uitwerking niet te missen. We hebben de appelboer maar voorzichtig uitgelegd dat we nog moesten eten. Een paar van die stevige borrels op een lege maag veroorzaakte dat we bijna op ons knieën naar de camper terug moesten. We betaalden 10€, daar zat verder alles bij in zelfs een frisse douche. De douche ruimte stelde niet veel voor, maar het was netjes en schoon.

Na dat we gegeten hadden een paar fotootjes gemaakt en zijn moe maar voldaan in onze camper gekropen en een gezellige avond ervan gemaakt. Een lekker biertje, wijntje, stokbroodje un pain du vin un bierre das pas fijn….heerlijk zo met z’n twee.

Het is een hele mooie avond. Kan U vertellen geachte lezers voel me als een koning in Frankrijk. Ben gelukkig, voel me goed, zijn heerlijk met ons twee, voelen elkaar aan, dit is leven….

Hoef geen vakantie met gouden kranen, verzorging al badend in luxe NEEEEEEEEE geef mij maar dit, een heerlijke ongedwongen vakantie……………..als ik morgenvroeg niet weg wil blijf ik toch lekker staan waar ik nu sta en laat me verwennen door het idee dat ik vrij ben.

De foto’s zijn een beetje donker maar dat is het gevolg van het niet geheel meer helder zijn na de calvados en de invallende avond. Na een sigaretje te hebben gerookt buiten samen met de Duitse camperaars de slaapplaats opgezocht en zijn heerlijk in slaap gedonderd. Tot morgen.

Dag drie 8 september

Na een heerlijke nacht s’morgens vroeg na een lekker shaggie en een bak koffie mijn Laila wakker gemaakt met uiteraard ook een bakkie pleur.

Ik heb me lekker gedoucht na wat ik al vertelde in een afgebakend deel van een schuur die netjes betegeld is en afsluitbaar. Het chemisch toilet schoon gemaakt, ook dat is mijn werk, is niet zo’n leuk werkje maar het moet nu eenmaal gebeuren en we moeten toch kunnen poepen.

We hebben de route doorgenomen en even info gevraagd aan de appelboer waar de erevelden van de geallieerden zijn. We wisten dat het in de buurt van Omaha-beach moest zijn dus het is op de route.

Wij zijn s’morgens op pad gegaan en al snel kwamen we wegbewijzering tegen welke richting we op moesten om bij het ereveld te komen. We hebben de route gevolgd vanaf Formigny via de D514, Route de Port en Bessin.

Vanaf de camperplaats is het ongeveer 60 km dus met een klein uurtje waren we er. Een plekje gezocht op de parkeerplaats en dat viel reuze mee, want er was plaats genoeg en wat schets mijn verbazing…..geen parkeergeld of iets dergelijks…tjonge tjonge daar kunnen ze in Holland we eens een voorbeeld aan nemen. En ook nergens rotzooi…alles piko bello in orde dus………….

De fotocamera mee, camper afgesloten en wij op weg. We zagen overal tuinmannen en tuinvrouwen druk in de weer om alles te snoeien en wat tuinmannen-en vrouwen zoal meer doen.

We komen vanaf de parkeerplaats rechtsaf en loop je richting de erevelden. Er bekruipt ons een raar gevoel…..heel vreemd…..

Wij horen dat een klokkenspel het ‘God bless Amerika’ speelt en krijgen een brok in de keel….

Aangekomen op een kruising zie je rechts een monument waar plaquettes zijn aangebracht die de invasie uitbeelden en links ga je naar de erevelden met, ik geloof, bijna 9400 witte kruizen.

We zijn linksaf richting de witte kruizen gelopen en hebben vol verbijstering aan het begin van het veld met de witte kruizen een poosje stilgestaan om alles op ons in te laten werken. Hoe je ook kijkt de kruizen staan horizontaal, verticaal, diagonaal allemaal perfect.

Het vreemde gevoel wat ons bekroop krijgt zijn uiting, we staan allebei gewoon te janken, nou ja…..we hebben allebei de tranen in de ogen. Wij zijn erg onder de indruk van wat we hier zien en voelen en zou bijna zeggen aan ieder die hier in de buurt is: “ga hierheen”……..

We lopen rechtdoor naar nog een monument en terug over de velden, waar je met een gerust hart tussen de kruizen door kunt lopen. Naar het schijnt liggen er 2 zonen van president Roosevelt begraven. Deze mannen, met nog een andere oorlogsheld hebben de Medal of Honor, die hebben we helaas gemist……….jammer een volgend keer ga ik die zeker opzoeken, want een ding staat vast ik wil hier nogmaals naar toe………..ik krijg hier het gevoel van de bevestiging dat vrijheid een groot goed is en dat hebben we niet te danken aan die sufferds in Den Haag….

Nadat we alles een beetje verwerkt hebben lopen we hand in hand, zwijgzaam, zo’n indruk heeft het op ons gemaakt, terug naar de camper. Trouwens het zou voor de huidige pubers die niet zonder enige vorm elektrische gadgets kunnen wel eens goed zijn om hier een uurtje of wat rond te kijken, misschien dat ze het besef krijgen……….ach ik denk het niet……….

We gaan onderweg naar Sainte-Mère-Église, daar waar die soldaat nog steeds aan de kerktoren hangt. We blijven de D 514 volgen en komen via Vierville-s-Mer bij Point du Hoc alwaar we rondkijken en in de bunkers kijken tussen de bomkraters een rondje lopen.

Ook de steile rots wand waar de rangers omhoog zijn geklommen, die vooral bij ons bekend is van die film de Longest day.

We besluiten weer op weg te gaan en vervolgen de weg en rijden dicht langs de kust komen door de plaatjes Grandcamp-Maisy, Osmanville laten Carentan links van ons en rijden over de D913 door Vierville.

Gaan bij Ravenoville de D15 op naar Sainte-Mère-Église. Aldaar aangekomen even een supermarkt opgezocht, na het plein aan de rechterkant volgende straat links en dan aan de linkerkant. Er schijnt verderop ook nog een super U te zitten.

De camper op het kerkplein gezet en het dorpje even rond gelopen, hier en daar even een winkeltje van ‘malle pietje’ binnen. Er is daar ook een groot museum gedeeltelijk open lucht, maar zoals gewoonlijk hebben we weer eens tijdgebrek en besluiten op weg te gaan naar onze volgende camperplaats in Valledin.

De route aan ‘Bram’ opgedragen en natuurlijk geen snel-en of tolwegen, we gaan nu onderlangs Carentan over de D913,89,8,66,13….ahum sorry…ect…komen door heel veel leuke en kleine plaatsjes leuke slingerwegen Aunay-sur-Odon, Falaise.

Het loopt al tegen de avond en ik wil graag voor het donker op plaats van bestemming wezen. Waarschijnlijk heb ik ergens een afslag gemist want we komen via een smal weggetje in een dorp met twee huizen, dus je kunt stellen in the middle of nowhere….shit….Dat we een beetje aan het dwalen zijn is gewoon dat ik de info over de camperplaats niet goed onthouden heb en alleen het wegnummer heb ingegeven. Na een plaspauze besluit ik om te keren. Op een T kruizing overleggen we links……..of rechts…….Laila “links” en zoals een goed echtgenoot betaamd ga ik dus rechts. Na vijf minuten rijden zegt Laila was maar links gegaan en ik “een klein stukkie nog” en bijna triomfantelijk “kijk daar is het” en inderdaad we zien een paardenranch en een caravan. Landweggetje op en me gemeld. Blijkt een paardenboer te zijn en dit is beslist geen camping. Ik probeer in mijn beste frans te vragen naar de camperplaats, want die moet ook bij een paardenboer zijn. Ik begin bijna te hinneken om uit te leggen dat we een camperplaats zoeken bij een paardenmeneer. Op een gegeven moment valt het kwartje en ze begrijpen het………Pfffffffff 3 kilometer links en dan is het aan de weg, Laila bijna triomfantelijk “zei ik toch”grrrrrrrrr…….. en komen zo via de D26 bij de camperplaats (61310) in Villebadin aan.
september 2009 (135)september 2009 (133)

camperplaats in Villebadin prima plek en heerlijk rustig

We melden ons bij de zeer behulpzame vriendelijke eigenaar en hij loopt met ons mee, we moeten aan de overkant van de weg zijn, een groot hek wordt voor ons open gemaakt en we zetten de camper op een plekkie, na betalen van 10€, aansluiten, waterpas zetten, dineetje voor twee gemaakt maken we er een hele gezellige avond van.

De volgende ochtend gaan we betijds op pad richting Charleville-Mezieres alwaar we willen overnachten.

De camperplaats is vol en besluiten op de camping ernaast te gaan. Het camping seizoen is voorbij en de camping gaat de volgende dag dicht en de kassa van de camping is al afgesloten. We krijgen te horen zoek maar een plek maakt niet uit waar en het mooiste……………alles voor niks………..JEUJ…………

Na een heerlijke nacht en dito ontbijt gaan we op weg naar Duitsland en willen langs de Moezel nog een overnachting doen. We rijden die dag door Frankrijk, België, Luxemburg,Duitsland, Luxemburg en weer Duitsland.

Via Trier komen we bij de Moezel en slingeren door het Duitse landschap langs en over de Moezel. Het is niet moeilijk om hier een camperplaats te vinden, want voor of na bijna elk dorp ligt wel een camperplaats. Na onderweg lekker gegeten te hebben zoeken we een camperplaats vlak aan de Moezel. Ik weet niet meer waar we gestaan hebben, maar na 8€ te betalen zodat we alles tot onze beschikking hebben duiken we aan het eind van de avond het bed in.

s’Morgens komt ook de bakker aan de camperdeur, maar niet met een bestelautootje maar een grote bus volledig gevuld met heerlijk brood en broodjes. We nemen het er goed van in de heiige ochtend.

We gaan weer op pad om langs de Moezel te toeren en toch ook zo langzamerhand eens de weg naar huis te vinden, helaas aan al het goede komt een eind…….

Als we Cochem door zijn besluiten we om de kortste weg te kiezen naar huis het is namelijk nog een ritje van ruim 300 km en dat betekend dat we niet voor 20 uur thuis zullen zijn. Zo gezegd zo gedaan en we laten de Moezel voor wat het is. De pet die ik alleen op de vakantie’s draag moet achterste voren wat betekend:

Al met al was het weer een super week met z’n twee waarin we hebben genoten van elkaar, het landschap, de camper vrijheid, 2150 gereden km. en zijn erg onder de indruk van alle ontroerende dingen die we hebben mogen bekijken. En we zijn tot de ontdekking gekomen dat huren of lenen van een camper tot het verleden behoort………..

Wij willen een eigen camper, maar later daarover meer………………

(Bron: https://renlcamperavonturen.wordpress.com/2011/02/20/reisverslag-normandie-september-2009/)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s